• กระเจี๊ยบแดง มีถิ่นกำเนิดในประเทศซูดาน และแถบประทศในทวีปแอฟริกา พบบันทึกการปลูกในไทยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2510 โดยกรมประชาสงเคราะห์ได้นำกระเจี๊ยบแดงพันธุ์ซูดานเข้ามาปลูกที่นิคมสร้างตัวเอง อ.พระพุทธบาท จ.สระบุรี แหล่งปลูกกระเจี๊ยบแดงที่สำคัญอยู่ที่จังหวัดลพบุรี นิยมปลูกพันธุ์ซูดานหรือพันธุ์เกษตรซึ่งให้ผลผลิตดีและมีกลีบเลี้ยงหนาใหญ่ เริ่มปลูกกันในเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม ควรปลูกเป็นแถวยกร่อง ห่างกัน 50-70 ซม. โดยการหยอดหลุม หลุมละ 3-4 เมล็ด เมื่อเมล็ดงอกให้ถอนต้นที่ไม่สมบูรณ์ออกให้เหลือ 1-2 ต้น เพื่อป้องการแย่งอาหารและโรคโคนเน่า ช่วงเก็บเกี่ยวผลผลิตคือเดือนธันวาคม-มกราคม

• กลีบเลี้ยงกระเจี๊ยบแดงตากแห้ง บดจนเป็นผง

• กลีบเลี้ยงกระเจี๊ยบแดง ใช้เป็นยาขับปัสสาวะ บำรุงโลหิต ลดความดันโลหิต ไขมันในเลือด แก้อ่อนเพลีย บำรุงกำลัง บำรุงธาตุ แก้ดีพิการ แก้โรคเบาหวาน และเส้นเลือดตีบตัน ในใบมีวิตามินเอ ช่วยบำรุงสายตา กลีบเลี้ยงกลีบดอกมีแคลเซียมช่วยบำรุงกระดูกและฟัน

เอกสารอ้างอิง

• ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไป สาขาเภสัชกรรม โดยกองการประกอบโรคศิลปะสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ปีที่พิมพ์ พ.ศ. 2541
• วุฒิ วุฒิธรรมเวช. หลักเภสัชกรรมไทย. กรุงเทพ: บริษัท เอ็น พี สกรีนพริ้นติ้ง จำกัด; 2542.
• ชยันต์ พิเชียรสุนทร, แม้นมาส ชวลิต, วิเชียร จีรวงส์, คำอธิบายตำราพระโอสถพระนารายณ์. กรุงเทพ: อมรินทร์ และมูลนิธิภูมิปัญญา; 2544.

• กลีบเลี้ยงกระเจี๊ยบแดงประมาณ 1 ช้อนชา ชงกับน้ำร้อน 150 มิลลิลิตร นาน 15 นาที ดื่ม วันละ 1-3 ครั้ง

• กระเจี๊ยบแดงอาจทำให้เกิดอาการท้องเสียได้ในผู้ป่วยบางราย เพราะมีฤทธิ์เป็นยาระบาย

1. น้ำกระเจี๊ยบมีฤทธิ์เป็นยาขับปัสสาวะ ควรระวังการใช้ในผู้ที่รับประทานยาขับปัสสาวะ เพราะจะทำให้เสริมฤทธิ์กัน 
2. ห้ามใช้ในผู้ป่วยที่มีการทำงานของไตบกพร่อง